سلام ، حالتون خوبه ؟

 گاهی اوقات همه کودکی مو گُم می کنم و دلم تنگ میشه واسه خودم ، گاهی اوقات شَک میکنم که به اندازه کافی جَسور بودم ؟ منصف بودم؟ قانع بودم یا عاشق؟

 گاهی پیش میاد که شَک میکنم که راهی رو که انتخاب کردم منو به مقصد می رسونه یا نه ؟...اما خوشحالم که همسفرای خوبی دارم....کسانی که دوستی با اونا برام خیلی ارزشمنده ؛

چون بعضی وقتا که خسته میشم منو رها نمی کنن...دستمو می گیرن و کمکم می کنن ...قله رو نشونم میدن و امید میدن که راهی نمونده تا رسیدن .

خدایا ! کمکم کن تا سپاسگذار و قدر دان همه این نعمتها باشم . لایق لحظه هایی که به من اَرزونی داشتی و لایق همسفرای مهربونی که توی مسیر زندگیم به من هدیه کردی !!!

به من حق بده که